Jimi Hendrix – Και Οι Δύο Πλευρές Του Ουρανού

Ένα από τα πλεονεκτήματα του να μην έχεις ζήσει τις δεκαετίες του '60 και του '70 είναι ότι δεν χρειάζεται να περιμένεις να κυκλοφορήσει η μουσική. Είναι όλα εκεί. Οι Beatles, οι Rolling Stones κ.λπ., με λιγότερα από δύο κλικ ενός κουμπιού ή απλά ζητώντας από ένα μικρό ρομπότ να το παίξει (αυτό είναι πραγματικά το μέλλον).

Αντιθέτως, ο κιθαρίστας-θεός της δεκαετίας του '60, Jimi Hendrix, κυκλοφορεί συνεχώς νέες ηχογραφήσεις από τον θάνατό του το 1970. Κατά τη διάρκεια των ετών 1968-1970, ο Hendrix ηχογράφησε ένα μείγμα τραγουδιών που δεν μπήκαν ποτέ στα άλμπουμ του. Έτσι, οι Experience Hendrix και Legacy Recordings συνεργάστηκαν για να κυκλοφορήσουν ένα trilogy series του ανέκδοτου αρχείου του Jimi.

Και οι Δύο Όψεις του Ουρανού είναι ο τρίτος και τελευταίος δίσκος που θα κυκλοφορήσει μετά Κοιλάδες του Ποσειδώνα and Άνθρωποι, Κόλαση και Άγγελοι. Οι προηγούμενες κυκλοφορίες είχαν πάει αρκετά καλά στα charts και παρέμειναν πιστές στον ήχο του Hendrix. Δεν αποτελεί έκπληξη, όταν ολόκληρη η τριλογία συν-παρήχθη από τον John McDermott, την Janie Hendrix και τον παραγωγό του Jimi σε όλη του τη ζωή, Eddie Kramer.

Και οι Δύο Όψεις του Ουρανού ξεκινά με μια διασκευή του ‘Mannish Boy’ του Muddy Water. Η χαρακτηριστική heavy blues κιθάρα και τα ηλεκτρικά φωνητικά του Hendrix κυριαρχούν και δίνουν πολλές υποσχέσεις για τη συνέχεια του άλμπουμ. Δεν είναι όλα τα κομμάτια ακυκλοφόρητα. Υπήρξαν διάφορες εκδοχές του αυθεντικού ‘Lover Man’ του Hendrix. Ο Jimi ήταν τελειομανής και συχνά έκανε πολλές λήψεις. Και οι Δύο Πλευρές του Ουρανού η έκδοση είναι από το 1969 και επιλέχθηκε επειδή είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο τελικό προϊόν. Είναι σίγουρα συναρπαστική και περιλαμβάνει το αφιέρωμα του Jimi στο Batman Theme - μια υπόδειξη στην πιο παιχνιδιάρικη πλευρά του.

Εκτός από παιχνιδιάρης, ο Τζίμι ήταν γνωστός για τον πειραματισμό του με τα όργανά του. Το μπλουζ instrumental ‘Jungle’ δείχνει το πιο επίσημο παίξιμό του, ενώ το ‘Cherokee Mist’ είναι ένα κομμάτι ανακάλυψης, με σιτάρ και κιθάρες να ακούγονται σαν εργαλειοθήκη οικοδόμου.

Ένας από τους θαμμένους θησαυρούς του δίσκου είναι το γυμνωμένο, grunge-esque ‘Send My Love To Linda’. Σχεδόν ξεχνάω ότι αυτά τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν στη δεκαετία του ’60, κάτι που είναι εκπληκτικό και αποδεικνύει ότι ο Jimi ήταν πραγματικά μπροστά από την εποχή του.

Στο άλμπουμ συμμετέχουν και άλλοι μουσικοί όπως οι Stephen Stills, Mitch Mitchell, Johnny Winter, Dallas Taylor, Noel Redding, Duane Hitchings, Buddy Miles και Billy Cox. Ο Stephen Stills συνέβαλε και παρείχε τα φωνητικά για τα ‘Woodstock’ και ‘$20 Fine’. Ο Dallas Taylor (Crosby, Stills, Nash & Young) γίνεται παλιομοδίτης στο ‘Things I Used To Do’ και το κομμάτι παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολόκληρο και με νέα μίξη από τον Eddie Kramer. Ο Jimi επανενώθηκε επίσης με τον παλιό του συμπαίκτη πριν γίνει διάσημος, Lonnie Youngblood στο ‘Georgia Blues’.

Δεν υπάρχει ούτε ένα κακό κομμάτι στο άλμπουμ. Παρόλο που τα περισσότερα δεν συγκρίνονται με τις εμβληματικές του κυκλοφορίες, το αρχείο ή τα αχρησιμοποίητα κομμάτια του Jimi είναι καλύτερα από τα καλύτερα των περισσότερων σημερινών συγκροτημάτων. Παρόλο που μπορεί να έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που αποχαιρετήσαμε τον Jimi Hendrix, Και οι Δύο Όψεις του Ουρανού μας έδωσε μια γεύση του πώς ήταν να περιμένεις μια κυκλοφορία του Hendrix. Και Θεέ μου, άξιζε την αναμονή.